فرياد!

بيزارم از گذشته ، از خاطره ، از هرچه ياد آوري ست! گاهي چه ساده همه چيز ويران ميشود. نابود ميشود و باز هر چه مي سازي هراسان از ريختن است. 

دلم ميگرد، باز دلم ميميرد... دلم را يادت هست؟ همان كه از جا كندي ، به گه كشيديش و شكسته و نالان تفش كردي. سالهاست دلم با هر لرزشي غمگين ميشود، از هم ميپاشد و باز ميميرد!

من با خودم چه كردم؟! با قلبم؟ با تو؟      

و با تويي كه نيامده اي كه بماني؟!!!

هميشه يه نقطه اي برا شروع هست. فقط بايد خوب چشماتو باز كني!

راستي:

            سلام!

ضعیف نباش! هر که ُ هرچه ُ هر کجا که هستی!

خيلي وقتا ميشه آدم از حال خودش سر در نمياره! الانم يكي از اون وقتاس!

اين حالي كه دارم دست خودم نيست.

روياهاي احمقانه ام را عاشقم.

هراسم از واقعيات است. 

حقايقي كه من و تو  را هرگز به هم نميرساند!

گاهی وقتا اصلاْ مهم نیست کی هستی. مهم اینه که دور و بریات کی هستن!

ادمی، پس دلتنگ می شوی. حوایی ، پس بی دلیل دلت میگیرد. آدم نه آن برتر از بهشت بود که میپنداشتی!!

زنده ام!چون نفس میکشم! چه تلاش بیهوده ای ! این خود سرآغاز مردن است!